Parisadiary

نوشته های یک دانشجوی پزشکی واقع گرا

حرکت نکن! عمل کن ...

یه چیز جالبی که کمتر شده بود بهش توجه کنم، یا حداقل خودم عامدانه تلاش میکردم که بهش توجه نکنم، تفاوت بین عمل و حرکت تو انجام کارها و ایجاد عادت هاست. بذارین اینجوری توضیحش بدم. معمولا ما وقتی میخوایم کاری رو انجام بدیم، یه چیزایی آماده سازی برای انجام اون کارن که به این آماده سازی میگیم "حرکت" و یه چیزم انجام خودِ اون کاره که بهش میگیم "عمل"

مثلا ما تصمیم داریم ورزش کنیم. پیدا کردن باشگاه مناسب و تنظیم برنامه ها، خرید لباس و کفش ورزشی و تعیین اینکه چجوری بریم و بیایم میشه حرکت، و صرفا ورزش کردن میشه "عمل"

ما وقتی حرکت میکنیم، احساس پیشرفت در کارمون داریم ولی این حرکت مارو به نتیجه نمیرسونه. مثلا تو مثال بالا، ما صد تا باشگاهو زیر و رو میکنیم و با خودمون میگیم که دارم در مسیر حرکت میکنم، ولی واقعیت اینه که اینکار منجر به اندام متناسب نمیشه.

حرکت یا آماده سازی، پروسه ایه که خود من خیلی وقتا خودمو توش نگه میدارم تا هم احساس کنم دارم به سمت هدفم میرم هم اینکه شکست نخورم و سختی های اون کار رو هم نکشم. اما حقیقت اینه که فقط خودمو گول میزنم و در نهایت به نتیجه هم نمیرسم و خیلی از عادت های خوبی که میخواستم توی خودم بوجود بیارم رو همینجوری نصفه و نیمه رها کردم. انقدر حرکت رو کش دادم که به عمل نرسیدم.

اگر میخواید بیشتر درباره ی این موضوع بدونید، پیشنهاد میکنم کتاب "عادت های اتمی" (خرده عادت ها) اثر جیمز کلیر رو بخونید. توی این کتاب نه تنها درباره ی این موضوع صحبت کرده بلکه راهکارهای کاربردی هم برای ایجار عادت های خوب و از بین بردن عادت های بد پیشنهاد داده.

پ.نون